20 YIL SONRA AYNI YERDE

Bir tas çorba ile başladı hikaye.

Sevgili kardeşim Batuhan Zengin Demirel’i vatani görevini yapması için Sivas’a yollamamızın ardından bir akşam yemeğinde Demirel Ailesinin evinde bir araya geldik.

Bir eksiğimiz vardı, içimiz buruktu ama bir o kadar da gururlu idik. Çünkü evladımız kutsal vatan görevini yerine getiriyordu, her Türk Evladı gibi.

İlknur ablam sofrada Batuhan’ın her zaman oturduğu yere benim oturmamı isteyince içim burkuldu içim açıkçası, gözlerim doldu…

Masada 5 kişi idik ve çorbalar konulunca 6 kişilik servis olduğunu görünce herkesin aklına aynı şey geldi.

Ve o akşamdan sonra Batuhan’ın yemin törenine, benimde 20 yıl önce askerlik yaptığım Sivas’a gitmek için gün saymaya başladık.

Beklenen gün gelip çattığında ise sayılı gün çabuk geçer misali kendimizi Sivas’ta bulduk.

20 yıl sonra Batuhan’ın yemin töreni için sevgili ağabeyim Kazım Demirel, ablam İlknur Demirel, yeğenim Mustafa Egehan Demirel ve minik kızçemiz Zarife Demirel ile büyük bir heyecanla Sivas 5. Piyade Eğitim Tugayı’nda idik.

Büyük bir heyecanla yemin törenini göz yaşları ile izledim.

Çükü;

20 yıl önce benimde yemin ettiğim alanda şimdi sevgili evladım Batuhan yemin törenini gerçekleştiriyordu. Büyük bir gurur idi gerçekten.

Yemin töreni öncesi ve sonrası beklediğimiz askeri gazino ise bizim yıllar önce çay-simit almak için sıraya girip, televizyon izlediğimiz, dinlendiğimiz alandı.

İnsan duygulanıyor ve 20 öncesi gözünün önünden film şeridi gibi geçiyor.

Yemin töreni sonrası ise sımsıcak bir buluşma en üst zirvede gerçekleşti.

Askerlerinin ve ailelerin arasında, onlarla mutluluklarını paylaşan, böbürlenmeyen şerefli Türk Ordusunun iki Şerefli askeri ile birlikte olmak ve onların sıcak tavırlarını izlemek inanın tüm aileleri çok mutlu etti.

Tüm askerlerimizi evlatları gibi gören 5. Piyade Eğitim Tugay Komutanı P. Albay Cüneyt Mutlu ve 5. Eğitim Tugay Komutanlığı Erkan Başkanı Piyade Albay Önder Özcan komutanlarıma teşekkürlerimi sunmak istiyorum.

Cüneyt Mutlu Komutanımın yemin töreninde yaptığı konuşmada dediği gibi gerçekten evlatlarımız, onların öz evlatları gibi idi.

Aileler içleri rahat şekilde, gönül huzuru ile teşekkürlerini duygu dolu bakışlarla iletti her iki komutanımıza da.

Benim için 20 yıl sonra aynı yerde olmak çok özeldi.

Yeniden aynı anıları bu defa evladımız Batuhan ile tazeledik.

Yemin töreni sonrası askerimiz ile Sivas sokaklarında gezerken her yeri elimle koymuş gibi bulmak ise ayrı bir güzellikti.

Kazım Demirel ağabeyimin sorduğu; “Nasıl her şey aynı yerinde mi?” sorusuna verdiğim cevapta; “Elbette her şey aynı. Özellikle sıcacık esnafı ve insanı hiç değişmemiş” oldu.

Gerçektende Sivas’ta hangi mekana girip kimle konuştu isek soğuk Sivas havasında içimizi ısıtan nefes oldular.

Velhasıl büyük bir duygu yoğunluğu yaşadık. Sivas ziyaretlerini haberlerimizde ve zaman zaman köşe yazılarımda sevgili yeğenim, amcasının bir tanesi genç yazar adayımız Mustafa  Egehan Demirel ile birlikte sizlere anlatacağız.

Rabbim cümle askerimizi ve polisimizi korusun, sağ salim ailelerine kavuşmayı nasip etsin.

Ayaklarına taş değmesin…